غروب 22 بهمن ماه 1386 آسمان شروع کرد به باریدن برف و رفته رفته دانه های آن درشت تر شد تا جایی که امیدوار شدیم اگر بارش به همین ترتیب ادامه یابد، فردای آن روز مدارس ابتدایی و احتمالا راهنمایی تعطیل شود. شب را به صبح رساندیم. ناگهان در گوشم گوینده رادیو به زبان ترکی زمزمه کرد: امروز 23 بهمن ماه به علت لغزندگی معابر و بارش شدید برف مدارس ابتدایی، راهنمایی و متوسطه از سوی روابط عمومی سازمان آموزش و پرورش ارومیه در هر دو نوبت تعطیل اعلام گردید.

به سرعت و در حال خواب و بیداری از رختخواب بیرون پریدم و آماده شدم برای بیهوده سپری کردن یک روز برفی! پس از مدتی وقت کشی و مشاهده انبوه برف بر زمین از پشت پنجره و تلاش همسایگان برای بیرون کشیدن ماشین ها از آن همه برف، ساعت 9 صبح شد. من هم بلا تکلیف نه حوصله آدم برفی داشتم و نه برف بازی! تلفن زنگ زد! امیررضا بود که به روش جالب خودش تعطیلی را تبریک می گفت. ولی فکر دیوانه وار و جالبی هم داشت! گفت قصد رفتن به پارک جنگلی را دارد تا کمی عکاسی کند. ( پارک جنگلی ارومیه در بالای کوهی خارج از شهر قرار گرفته که محل برگزاری نمایشگاه های صنایع دستی، کتاب و ... می باشد.) خب دیگر بهتر از این نمی شد! من هم از این فرصت طلایی استفاده کردم و برای خوشگذرانی آماده شدم. ساعت 9:45 صبح راهی شدیم. جوان بودیم و تمام راه را پیاده طی می کردیم! از گنجشک بالای درخت گرفته تا هر چیزی که فکرش را بکنید عکس اندازی کردیم. رانندگان بی انصاف هم از گل آلود کردنمان کم نمی گذاشتند. ولی ما عزم خود را برای رسیدن به پارک جنگلی و قله کوه جزم کرده بودیم.

بالاخره کمی از شهر خارج شده و به دامنه کوه رسیدیم. حالا سخت ترین مرحله، کوه نوردی با وجود نیم متر برف و شیب تند کوه بود! با وجود تمام مشکلات و سختی ها خود را به زحمت به قله رساندیم. اطرافمان را نظاره کردیم و متوجه شدیم که غیر از ما و یک عدد خرگوش موجود زنده ی دیگری به چشم نمی خورد! امیررضا را نمی دانستم ولی خودم از شدت خستگی کم مانده بود از حال بروم! اما مشاهده زیبایی برف نشسته بر روی کاج ها تمام خستگی را از تنمان ربود و ما را مبهوت خودش نمود. این منظره ها و احساس وجود خودم زیر شاخه هایی که متحمل چنان برف سنگینی بودند، چنان شور و شوقی در من ایجاد کرد که توصیف آن در کلمات نمی گنجد! پس از کلی عکس و فیلم برداری، دیگر وقت نزول بود! تقریبا 1:30 ظهر بود که از کوه پایین آمدیم! چیزی به نام پا احساس نمی کردم! پاها مانند دو تکه چوب خشکیده مرا سر پا نگه داشته بودند. خلاصه آن همه راه را که آمده بودیم، برگشتیم. آغشته به برف و گل و آب خود را به خانه ما رساندیم و به سرعت پس از تعویض لباس ها بخاری را بغل گرفتیم!

من تا آن زمان چنان بارش برفی ندیده بودم و احتمالا هم نخواهم دید، ولی این خاطره جزو بهترین و به یادماندنی ترین خاطره های تمام عمرم در گوشه ای از این وبلاگ به یادگار  خواهد ماند تا هر گاه آن را می بینم، به یاد آورم که چنین روزهایی هم داشته ام ولی حیف که زود گذشت!

پی نوشت:

این خاطره روز 23/11/86 نوشته شده بود ولی شرایط پست آن فراهم نیامده بود که امروز پس از گشت و گذار میان فایل ها آن را یافتم و خاطره ای فراموش شده برایم زنده شد.

قسمتی شد چند سالی را ساکن تبریز شوم و آنچه دیدم بسیار متفاوت بود از آنچه در مورد این شهر شنیده بودم و اینکه بسیار متفاوت است از آنچه در شهر من ( اورمیه ) می گذرد.

ارومیه سوای از قدمت بلندش نسبت به تبریز ، شاید کوچکترین نقشی در تحولات و تاریخ ایران نداشته است و هر زمان که بحث مقاومت و ایستادگی در مقابل دشمن به میان آمده ، پرچم سفید قد علم کرده ! نمونه بارز آن در چند بلوای بزرگ ( ارامنه یا جیلوها و اکراد اسماعیل سیمیتقو ) در جنگ جهانی اول است که اگر قوای عثمانی به داد مردم این شهر نرسیده بود به طور قطع اثری از زندگی در اینجا نمی ماند . حال اینکه مردم تبریز که در همان زمان و مشروطیت مقاومت جانانه ای را در مقابل قوای روس از خود نشان داده و با فرماندهی ستارخان به پیروزی دست یافتند . شش ماه تمام محاصره شهر و قحطی ، نیز نتوانست خللی در اراده مردم این شهر به وجود آورد .

با مقایسه وضعیت کنونی دو شهر ، به نتایج تاسف باری در مورد ارومیه می رسیم . اگر گذری به این دو شهر داشته باشید اولین چیزی جلب نظر خواهد کرد ، خیابانهای پر از چاله چوله و کثیف شهر ارومیه در مقابل تبریز است حال اگر نوع خیابان کشی ، ساختار و توسه هر دو شهر را در نظر بگیریم ، خیابانهای کج و غیر هندسی کم عرض و توسه بی در و پیکر شهر ارومیه خود نمایی خواهد کرد . ارومیه نسبت به تراکم جمعیتی و وسعت بسیار کم آن در مقابل تبریز ، ترافیکی وحشتناک دارد و دلیل آن چیزی نیست جز وجود چندین خودرو در یک خانواده ! مثلا یک خانواده چهار پنج نفری به طور قطع دو عدد و گاهی بیشتر ، ماشین دارند و شاید این یکی از دلایل برابری تعداد رانندگان زن و مرد در این شهر باشد .

تبریزیها مردمانی سخت کوش و زرنگ با فکر اقتصادی زیاد و ارومیه جماعت تنبل ، خوشگذران و بدون کوچکترین فکر اقتصادی هستند . برای جماعت تبریز داشتن یک خانه مناسب برای یک زندگی معمولی و احیانا یک خودرو معمولی ایرانی کفایت می کند . حال آنکه بسیاری از ارومیه ای ها اگر مستاجر هم باشند ، باید به تعداد اعضای خانواده ماشین داشته باشند و اگر هم وضع مالی بهتری هم داشته باشند قطعا خودروی خارجی بالای 50 میلیونی می تواند انتخاب بهتری نیز باشد .

 فکر جوان تبریزی تنها در مسیر پول درآوردن ، تهیه مسکن برای تشکیل زندگی ، شغل خوب و تلاش برای پیشرفت شهر تبریز است حال برای جوان ارومیه ای ، خوش گذرانی ، عیاشی و داشتن یک ماشین به اصطلاح اسپورت با سیستم صوتی قابل انفجار ، ریش بزی با موهای خروسی و یال اسبی ، لباس جلف و چندش آور با چندین " زید ! " کفایت می کند .

این نوع طرز فکر در میان مردمان دو شهر از پایین ترین طبقه تا مرفه ترین آنها نیز صدق می کند . مثلا در مورد سرمایه داران هر دو شهر هم اگر مقایسه ای داشته باشیم به نتایج جالب توجهی می رسیم . سرمایه دار تبریزی پول و ثروت خود را صرف احداث واحد " ایران خودرو تبریز " کرده و علاوه بر ایجاد شغل مستقیم و غیر مستقیم برای چند هزار نفر ، اقدام به توسعه اقتصادی شهر تبریز می کند حال سرمایه دار ارومیه رفته و چند برابر هزینه همان واحد ایران خودرو را در شوره زار های کنار دریاچه خشک شده ارومیه ، چال می کند تا ویلاهایی آنچنانی برای خوش گذرانی و عیاشی عده ای پولدار و سرمایه دار را فراهم آورد و صد البته که چه شغلهایی هم ایجاد کرده است !

بگذریم ...

http://taarikhi.persianblog.ir :منبع

کتیبه های گنجنامه همدان در سال های 1840 و 1841 میلادی توسط اوژن فلاندن، نقاش و باستان شناس فرانسوی و همراه او پاسکال کست، مورد بررسی و مطالعه و گرته برداری قرار گرفت و بعد از ایشان، سر هنری راولینسن کاشف بریتانیایی توانست با استفاده از این کتیبه ها موفقیت شایانی در گشودن خط میخی پارسی باستان کسب نماید. بدین سان سنگ نوشته های گنجنامه همدان کلیدی را بدست کاشف داد تا بوسیله آن بتواند سنگ نوشته  داریوش در بیستون را بخواند و بدین گونه راز گنجهای نهفته بسیاری را از تاریخ گذشته این مرز و بوم  آشکار سازد و از این نظر این اثر از برجسته ترین  کتیبه های میخی اولیه دوران هخامنشی محسوب می شود.   

ترجمه کتیبه های داریوش:

1. خدای بزرگ است اهورامزدا                                                                                                   1. A great God is Ahuramazda,

2. که بزرگترین خدایان است                                                                                                            2. who created this earth,

3. که این زمین را آفرید                                                                                                                       3. who created yonder

4. که آن آسمان را                                                                                                                                 4. sky, who created

5. آفرید، که انسان را                                                                                                             5. man, who created happiness

6. آفرید، که شادی را برای                                                                                                                                    6.for man,

7. انسان آفرید، که داریوش                                                                                                                     7. who made Darius

8. را شاه                                                                                                                                                        8. King, one

9. کرد یک شاه                                                                                                                                           9. king of many,

10. از بسیاری                                                                                                                                              10. one lord of

11. یک فرمانروا از بسیاری                                                                                                                             11. many. I am

12. من داریوش                                                                                                                                                  12. Darius

13. شاه بزرگ، شاه                                                                                                                          13. the great king, King

14. شاهان، شاه                                                                                                                                             14. of kings,

15. سرزمین های دارنده                                                                                                      15. King of countries containing  

16. همه گونه مردم، شاه                                                                                                                       16. all kinds of men,

17. در این سرزمین                                                                                                                      17. King in this great earth

18. بزرگ و دور و دراز                                                                                                                                  18. far and wide,

19. پسر ویشماسب                                                                                                                            19. son of Hystaspes,

20. هخامنشی                                                                                                                                    20. an Achaemenian

تو یکی از اصولی که به من آموختی...          دانلود کنید

پدر و مادر، تو یکی از اصولی که به من آموختی توسل بود. مرا به مجلسی بردی و گفتی که در این مجلس فردی که روشنفکر هم تیپ توست صحبت می کند و به درد تو می خورد! ما رفتیم و درباره ی توسل صحبت کرد. به یاد دارم که می گفت: "فرد بسیار خشنی بود که 99 نفر را کشته بود! وی از شخصی پرسید، من که این همه جنایت کرده ام، آیا می توانم شفاعت و توسلی کنم که نجات پیدا کنم و خدا مرا ببخشد؟ گفته بود: نخیر نمیشه! فوری چسبیده بود و گردنش را زده بود! از کسی دیگر پرسیده بود و او هم گفته بود: اینطوری نمیشه! گردن او را هم زده بود. تا 99 نفر که گفته بودند برای تو این شکلی نمیشه توسل کرد و خدا به این سادگی نمی بخشد! به صدمین نفر رسید! او می دانست که آن 99 نفر در اثر امر به معروف و نهی از منکری که کرده اند کشته شده اند! نفر صدم گفت که بلی راه حلی وجود دارد! به آن مرد خشن گفت که در مردم ده بالا آدم های صالحی هستند! آنجا رفته و با مردم آنجا که مردم صالحی هستند می نشینی و هنگامی که آنان دعا می کنند، تو هم بین مصلحین و صالحین دعا می کنی و خداوند تو را بین آنها می بخشد! آن مرد او را زنده می گذارد. به آن ده می رود ولی وسط راه نفله می شود!

شب او را در خواب می بینند و با این حال که به آن ده نرسیده مشاهده می کنند که وضع او خیلی خوب است! از او می پرسند که چگونه رهایت کردند؟ پاسخ داد که خود امام آمد و نکیر و منکر چسبیده بودند که او به ده نرسیده و دعا نکرده پس هیچ راهی ندارد! بعد قرار بر این گذاشتند که بروند و گز (واحد اندازه گیری طول) کنند از ده خودش تا ده مصلحین و صالحین! اگر به ده صالحین نزدیکتر بود، جزو صالحین بخشیده می شود و اگر به ده خودش نزدیکتر بود جزو فاسدین است! دیدند که من دو وجب به ده صالحین نزدیک ترم پس ولم کردند!"

اینها همه هست! در تمامی جوامع می شنویم!

در مجلسی دیگر که رفتم سخنگو چنین می گفت: "در محلی مراسم عاشورا برگزار شده بود! همه ی مردم در مجالس و محافل گریه می کردند. یک زن بدکاره و کثیفی بود که در آن محله معروفه بود! همان روز یک عده از مشتریانش آمده بودند! اتفاقا زن می خواست برایشان غذا درست کند! کبریت نداشت. به مجلس همسایه که در آن روضه بود، رفت! از همسایه درخواست کرد که آتشی برای مطبخ او بدهد! به آشپزخانه همسایه رفت! زیر دیگ آتش کمی خاموش شده بود و روی آن خاکستر نشسته بود! در حالی که در طبقه بالا روضه خوان راجع به قتل امام حسین و گودی قتل گاه می خواند، زن به آتش پف کرد و مقداری خاکستر به چشمش نشست و چشمش آبزنه گرفت! بعد خواب دیدند که در اعلا قرب بهشت، با زنان پاکدامن محشور شده! گفتند که این چگونه ممکن است؟ گفت: به خاطر اینکه من در سوگواری امام حسین یک قطره اشک از چشمم افتاد، گفتند برو دنبال کارَت! راحت!"

من به دنبال مذهبی هستم که برای یک قدم من و برای یک عمل من، مسئولیت از انسان می خواهد! اگر چنین مذهبی نیست، پس من هیچ مذهب و مکتبی را نمی پذیرم. مثل حیوانات زندگی می کنم، می خورم، می خوابم و نشاط و سلامتی و لذت را می گیرم و بعد هم نابود می شوم! و به مذهبی که از انسان مسئولیت می خواهد و انسان را وادار به کار و تلاش و هر لحظه خدمت و مسئولیت می کند، معتقدم! ولی دینی که تو داری اینگونه است!

لینک های مرتبط:

درد جوانان از زبان شریعتی1                             درد جوانان از زبان شریعتی2                          درد جوانان از زبان شریعتی3